Bibberende knieën en het koude ziek-zijn-zweet stroomt langs je rug. Je voelt je belabberd, maar beseft dat de gang naar de dokter niet langer kan uitblijven. Na een warme douche en een dubbel paar sokken aan te doen stap je met met een snottebel onder je neus de richting het doktersgebouw. Je bent ziek.
Eenmaal binnen bij de heelmeesters zijn er een oudere dame met wandelstok en een moeder met haar dochter in de wachtkamer. Je neemt strategisch plaats zodat er aan beide kanten 2 stoelen vrij blijven. Dat geeft een veilig gevoel, want zo blijft kruisbesmetting uit.
Er stapt nog een dame naar binnen. Ze neemt plaats tussen jouw zieke lichaam en de wandelstokmevrouw. “Goedendag Mevrouw de Jongh, alles goed met u?”, vraagt de nieuweling.
Je spitst je oren, want zo’n domme vraag heb je nog nooit gehoord. Bij de dokter vragen of alles goed gaat is alsof je een blinde vraagt of zijn vrouw er lekker uitziet. Echt zieke mensen, zoals jijzelf, wordt een plekje bij de dokter ontnomen omdat andere mensen graag bij de medicijnenman op de koffie komen? Ik dacht het niet!
Toch komt de wandelstok met het meest ziekmakende en meest gelogen antwoord ooit in een dokterskliniek uitgesproken: “Ja, alles gaat goed.”
Je vraagt je hardop af waarom ze dan in hemelsnaam de dokter bezoekt. Net iets te hard.
“Daar heb jij niets mee te maken, jongeman.”
Kotsmisselijk word je ervan.
